Co robić? Inspiruj się! Każdy przycisk to jakaś losowa inspiracja, która zaprogramuje Ciebie do postąpienia kroku ku rozumieniu świata, Wielkości i poczuciu kontroli naw własnym życiem.
Podpowiedź: Wylosuj pakiet sentencji z wybranymi parametrami. Głębia (deepness) to siła zmuszająca do zastanowienia, wyznaczona subiektywnie przez autora Gavagai.
Trzeba tylko pobyć w otoczeniu chorych i przygnębionych i zadać sobie pytanie, czy wymowne skargi i żałosne jęki, popisywanie się nieszczęściem nie mają w istocie na celu zadawać ból obecnym [...] litość [...] im uświadamia, że pomimo całej swojej słabości mają wciąż jedną przynajmniej władzę, władzę zadawania bólu.
Pokój: Nie oznacza to, że znajduje się w miejscu, w którym nie ma hałasu, kłopotów ani ciężkiej pracy. To znaczy być w środku tych rzeczy i wciąż być spokojnym w swoim sercu.
Większość ludzi jest jak opadłe liście, które rozwiewa wiatr. Krążą w powietrzu, a potem spadają na ziemię. Ale nieliczni są jak gwiazdy, które poruszają się po ustalonym kursie, gdzie nie może ich dosięgnąć wiatr. Mają prawo i kierunek w sobie.
Wychowawca niechętnym okiem spogląda na zawartość kieszeni i szufladek dzieci. Czego tam nie ma: obrazki, szyszki, bilety [...]. Każdy drobiazg ma swoją, bardzo często zawiłą historię i odmienne pochodzenie, i różną wartość, uczuciowo bardzo cenną niekiedy. [...], śrubka, kilka drucików - aeroplan, dumne rojenia o lotnictwie, mała muszelka jest marzeniem o podróży do morza, oko stłuczonej lalki - jedyna pamiątka po ukochaniu, którego już nie ma i nie będzie. [...] Obawiam się, że wychowawca brutal, nie rozumiejąc, więc lekceważąc [...] zbiera te skarby do kupy i wrzuca śmiecie do pieca. Jak śmiesz, chamie, rozporządzać cudzą własnością? Jak śmiesz potem żądać, by dzieci cośkolwiek szanowały i kogokolwiek kochały? [...]
Twój wróg nigdy nie jest tym złym we własnych oczach. Miej to na uwadze, bo może to dać drogę do zaprzyjaźnienia się z nim. A jeśli nie, będziesz mógł go zabić bez nienawiści - i szybko.
Okoliczności: Lazarus Long w powieści Time Enough for Love
Nie przejmuj się, gdy zarzucą Ci, że budujesz zamki w powietrzu. To jest właśnie miejsce, w którym powinno się je stawiać. Potem wystarczy, że dobudujesz im fundamenty.
„Sukces działania opieki społecznej (welfare’s) powinniśmy mierzyć ilością ludzi, którzy jej nie potrzebują, nie zaś ilością ludzi, którzy z niej korzystają.”
Każda prawda przechodzi przez trzy etapy, zanim zostanie rozpoznana. W pierwszym etapie jest wyśmiewana. W drugim, jest zwalczana. W trzecim, jest uważana za oczywistość.
Błyskawica zalśniła w mroku: drzewo zostało oświetlone, pies drgnął, człowiek zamyślił się. To trzy granice bytu, które na próżno staralibyśmy się pomieszać.
Cnota milczenia [...] Mówić o rzeczach błahych to siłą rzeczy myśleć o rzeczach błahych. No a mówić o rzeczach poważnych? Niestety to zbyt często odbierać im żywotność, ich siłę, ich zdolność krzewienia się w duszy.
Na końcu dni, na końcu czasu, gdy słońce wypali się, czy będzie to miał o znaczenie? Czy będzie ktoś wtedy, by pamiętać kim byliśmy? Kto będzie wiedział, że wszystko to miało dla nas znaczenie?
Jeśli chcesz być idealnym i chwalonym rozmówcą, pozwól tamtemu, by był fatalnym. (Jeśli chcesz być wzorowym rozmówcą, pozwól tamtemu, by był koszmarnym.)
O kiepskich książkach SF: Zapewne doszło do nieporozumienia. Autorzy niby-naukowych bajek dostarczają publiczności tego, czego ona pragnie: truizmów, obiegowych prawd, stereotypów, dostatecznie przebranych, udziwacznionych, aby odbiorca mógł jednocześnie pogrążyć się w bezpiecznym zdziwieniu i pozostać nie wytrąconym ze swojej życiowej filozofii. Jeśli istnieje w kulturze postęp, to pojęciowy przede wszystkim, a tego literatura, zwłaszcza fantastyczna, nie tyka.
Książę Sułtan ibn Salman al Saud z Arabii Saudyjskiej, który leciał promem kosmicznym Discovery w czerwcu 1985 roku, z francuską i amerykańską załogą, powiedział w Dallas: „W pierwszym i drugim dniu lotu widzieliśmy nasze kraje i mówiliśmy: „To mój dom” . Trzeciego dnia widzieliśmy tylko kontynenty. Piątego dnia tylko Ziemię. Stała się ona jednym miejscem, naszym domem. To jest zdumiewające uczucie.”
Żyjesz tu i teraz, ograniczony czasem i przestrzenią, które kiedyś zbiegną się nieubłaganie w jeden punkt - drewniane pudło zagrzebane w ziemi. Chcesz być wolny, lecz nieubłaganie leziesz ku temu miejscu, uparcie i niestrudzenie. Nie uciekniesz. Ale jest sposób, by wychylić głowę poza wyznaczony Tobie czas i poza miejsce, w którym dane Ci jest oddychać. Ujrzeć to co było, co być może, co będzie i jest tam, gdzie sięgnąć nie pozwalają chemiczne silniki naszych rakiet i zbyt słabe teleskopy. To właśnie science fiction.
Ingersoll, "Reply to the Indianapolis Clergy," in The Works of Robert G. Ingersoll (New York: C.P. Farrell, 1900), 7:139 (originally printed in the Indianapolis Iconoclast, 1882).
Gavagai.pl