Człowiek ukazuje swój rozum nie tyle w odpowiedziach, ile w pytaniach.

Gdy wielka idea zapuści korzenie w umysłach jałowych, musi ona wyrodzić się i skarleć odpowiednio do swego gruntu.

Maleńka Grecja Starożytna żyje i panuje nad nami dotąd, a wielkie mocarstwo tatarskie zniknęło bez śladu.

Idącemu prędzej od ciebie w poznaniu rzuć pod nogi kij, wykop mu na drodze rów, zagrodź płot, a jeśli nie stanie, upadnij przed nim albo uczep się jego poły, ażebyś miał prawo go oskarżyć, że cię podeptał lub, ciągnąc leżącego, poranił i zabrudził.

Kto rzuca światło nauki na głupich, podobny jest do łobuza, który lusterkiem ciska blask w chore oczy spokojnym obywatelom.

Jeśli jesteś głupim i tchórzem, jeżeli nie wiesz, w co nasz wierzyć i co czynić, nie masz odwagi walczyć sam, wstąp do jakiejkolwiek zorganizowanej gromady – ona da ci rozum i odwagę, a ty jej zapłacisz tylko swobodą myślenia i działania.

Jest jeszcze straszniejsza broń od kalumnii – prawda.

Z radością żyłem, z radością umieram, szczęśliwy schodzę do mogiły

Wszystkie nieszczęścia tego świata biorą się stąd, że głupcy są zawsze pewni, a ludzie inteligentni mają wątpliwości.

Często wszystko jest uratowane wtedy, kiedy się myśli, że już zostało stracone.

Muzyka jest stenografią uczuć.

Im bardziej się śpieszysz, tym mniej nadążasz.

Pożyteczna praca jest zawsze cicha i niezauważalna.

Wiedza daje pokorę wielkiemu, dziwi przeciętnego, nadyma małego. Los człowieka bywa taki lub inny w zależności od tego, jak człowiek pojmuje swe życie.

Istnieje jedno prawo dla wszystkich ludzi: chcąc ulepszyć życie, trzeba być gotowym je stracić

Życie nasze byłoby piękne, gdybyśmy dostrzegali to, co niweczy nasze dobro. Najbardziej zaś dobro niweczy przesąd, że może nam je dać przemoc.

Często, aby stało się to, czego pragniemy, trzeba tylko przestać robić to, co robimy.

Bogaci filantropi nie widzą, że to, czym rzekomo uszczęśliwiają bliźniego, wydarli z rąk częstokroć jeszcze biedniejszego.

Ceną zadowolenia bogatego są łzy biednych.

Niedobra jest zarozumiałość bogatych. Nie lepsza jednak zawiść biednych.

Jeśli biedny zazdrości bogatemu, to nie jest on lepszy od bogatego.

Naprawdę złodziejem jest nie ten, kto ukradł potrzebną mu rzecz, lecz ten, który posiada rzeczy zbędne dla niego, a konieczne innym. Tak czynią bogaci.

Różnica między ludźmi polega tylko na tym, że dla jednych bardziej, a dla innych mniej jest dostępna wiedza

Bóg zesłał ludziom pożywienie, a Szatan – kucharzy.

Człowiek jest w stanie przywyknąć do najgorszego życia, jeśli tylko wszyscy wokół niego żyją tak samo.

Ten, kto nic nie robi, ma zawsze wielu pomocników.

Nie każ robić innym tego, co możesz zrobić sam.

Kto nie chce pracować, musi się albo poniżać, albo stosować przemoc.

Tylko leń albo człowiek do niczego niezdolny może mówić, że nie znalazł sobie zajęcia.

Należy uczyć się nie po to, aby zostać uczonym, ale po to, aby lepiej żyć.

Lepiej nic nie wiedzieć, niż uważać za prawdę to, co jest nieprawdą.

Nic tak nie ogranicza prawdziwej wiedzy jak przekonanie, że się wie to, czego się nie wie.

Główną przeszkodą w poznawaniu prawdy stanowi nie kłamstwo, lecz iluzja prawdy.

Mądrym może być tylko ten, kto sam siebie nie uważa za mądrego.

Uczony zna wiele książek, człowiek wykształcony – takie, które są aktualnie w modzie, mądry – wie, dlaczego żyje i co ma czynić.

Nie bój się rozumu krytykującego twe błędy; ten sam rozum wskaże ci prostą drogę do ich naprawienia.

Mówi się, że kobiety kochają tych, którzy je kochają. To nieprawda. Ulegają one temu, kto im mówi, że ulegną.

Żyjąc wśród ludzi, nie zapominaj o tym, co poznałeś w samotności. W samotności myśl nad tym, co poznałeś, obcując z ludźmi.

Akceptujemy tylko te myśli, które tolerują nasze namiętności, które nas usprawiedliwiają.

Główną różnicę między ludźmi stanowi to, w jakim stopniu żyją oni według własnych myśli, a w jakim według cudzych.

Myśli są jak goście. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, jakie myśli do nas przychodzą – dobre czy złe. Ale w naszej mocy jest odpędzać złe i zatrzymać dobre.

Gorsze od złego czynu są myśli, które go spowodowały.

Złej myśli nie można odpędzić, gdy przyjdzie do głowy. Ale można zrozumieć, że jest zła.

Ludzie są nieszczęśliwi, kiedy żyją tylko dla siebie.

Grzech zwalczaj, z grzesznikiem się jednaj. Nienawidź zła w człowieku, człowieka kochaj.

O ile pochwała jest zawsze szkodliwa, o tyle krytyka bywa pożyteczna, jeśli chcesz i umiesz się nią posłużyć.

Nie jest nieszczęściem, jeśli ludzie będą cię chwalić za twoje uczynki. Nieszczęście, jeśli będziesz spełniać uczynki po to, aby cię chwalono.

Nic tak nie zagłusza głosu sumienia jak myśl, że rację ma nie ono, lecz większość ludzi.

Jeśli nie możesz uczynić nic dobrego, nie czyń przynajmniej nic złego.

Sukces w dążeniu do dobra tylko wtedy jest prawdziwym sukcesem, kiedy człowiek go nie zauważa.

Dobro rodzi się wtedy, kiedy ludzie zapominają o sobie.

Radośnie jest czynić dobro. Radość powiększa się, kiedy wiesz, że nikt nie zna twoich dobrych uczynków.

Odpowiadaj dobrem za zło, a zniszczysz w podłym człowieku zadowolenie ze zła.

Im człowiek mądrzejszy i lepszy, tym więcej dostrzega dobra w ludziach. Im głupszy i podlejszy, tym więcej widzi w nich zła. Dobrym jest równie trudno uwierzyć w zło bliźnich, jak złym w ich dobroć.

Grzeszyć jest rzeczą ludzką, usprawiedliwiać swój grzech – szatańską.

Grzech nie przestaje być grzechem dlatego, że wielu ludzi popełnia go i jeszcze się nim chwali.

Gniew najbardziej szkodzi temu, kto się gniewa.

Rozumny człowiek nie ma się na kogo gniewać, prócz siebie samego. Dlatego człowiek rozumny się nie gniewa.

Tylko wtedy łatwo jest żyć z człowiekiem, kiedy nie uważa się siebie za lepszego od niego, ani jego za lepszego od siebie.

Dobrego i mądrego człowieka można poznać po tym, że innych ludzi uważa za mądrzejszych i lepszych od siebie.

Potępiasz innych nie znając ich. A ileż złego wiesz o sobie i puszczasz to w niepamięć.

Nie dlatego nie lubimy ludzi, że są źli, lecz uważamy ich za złych, ponieważ ich nie lubimy.

Człowiek jest jak rzeka. Każdego dnia jest ten sam i nie ten sam: Był głupi, stał się mądry, był zły, stał się dobry i odwrotnie. Nie można osądzać człowieka. Wydałeś sąd, a człowiek już się zmienił.

Zaślepienie nie jest jeszcze zbrodnią, każde jednak do niej prowadzi.

Największe i najbardziej szkodliwe są obecnie nie te zbrodnie, które popełnia się od czasu do czasu, lecz te popełniane stale i nie uznawane za zbrodnie.

Gdy tylko pomyślisz, jak bardzo wzniosłeś się nad innych, natychmiast upadasz.

Szczególnie odrażające w pysze jest to, że ludzie pysznią się rzeczami, których winni się wstydzić: swoją władzą nad innymi ludźmi i swoim bogactwem.

Człowiekowi dana jest władza tylko nad samym sobą.

Nie mogą jedni ludzie ulepszać życia innych. Każdy człowiek tylko sam może udoskonalać swoje życie.

Źle, kiedy człowiek sądzi, że jest dobry, nie może wtedy spełniać swojego podstawowego zadania doskonalenia się.

Ten, kto zna siebie najlepiej, najmniej siebie ceni.

Nie wybaczaj sobie, a wtedy łatwo wybaczą ci inni.

Różnica pomiędzy człowiekiem dobrym i złym polega nie na tym, że jeden mało, a drugi dużo grzeszy, lecz na tym, że jeden zna swe grzechy i walczy z nimi, drugi zaś – nie.

Kto zgrzeszył raz, zawsze czuje swą winę, kto czyni to często, traktuje grzech jak rzecz dozwoloną.

Fałszywe nauki rozdzielają ludzi. Tylko prawda łączy wszystkich – łączy dlatego, że jest dla wszystkich jedna.

Miarą doskonalenia człowieka jest jego wyzwolenie się od kłamstwa.

Jeśli prawda nie ukazuje tego, co należy czynić, to zawsze wskaże to, czego czynić nie należy.

Im bardziej pragniesz mówić, tym większa obawa, że powiesz źle.

Wszystkie bezpodstawne wierzenia utrzymują się głównie dzięki temu, że usprawiedliwiają złe postępowanie swoich wyznawców.

Religia, która nie ma nic do zaoferowania, wystawia weksle na życie pozagrobowe.

Żadne, najgenialniejsze nawet rozwijanie utworu nie może go tak ulepszyć, jak skreślenia,

Krytycy – to zawsze ci, którzy próbowali być artystami, ale nie powiodło im się.

Łącząc się w rodziny, narody i państwa ludzie wznoszą nieprzezwyciężone przeszkody na drodze do prawdziwego zjednoczenia. Dopóki ludzie będą się czuć obywatelami poszczególnych państw, nie zaś braćmi, nie będzie między nimi pokoju.

Jeśli istnieją dwie grupy ludzi, z których każda twierdzi, że tamta druga jest w błędzie, to najprawdopodobniej żadna z nich nie ma racji.

Ludzie rozmyślnie krępują siebie tak, aby jeden lub kilku ludzi mogło nimi sterować, potem ster oddają komu popadnie i dziwią się, że jest im źle.

Jakież zadziwiające szaleństwo: zabijać ludzi dla ich dobra.

Żadna przemoc nie poskramnia, lecz rozdrażnia człowieka.

Wojna jest niczym innym, jak sporem między rządami o władzę nad poddanymi.

Ludzie pragną wolności i dla osiągnięcia jej podporządkowują się stwarzanemu dla nich, opartemu na przemocy układowi społecznemu, tzn. niewolnictwu.

Za nierówność pomiędzy ludźmi odpowiedzialni są zarówno ci, którzy się wywyższają nad innych, jak i ci, którzy się poniżają.

Przemoc stwarza tylko iluzje sprawiedliwości, w rzeczywistości odbiera ludziom możliwość sprawiedliwego życia bez przemocy.

Zło, przed którym ludzie pragną bronić się przemocą, jest bez porównania lepsze od tego, jakie wyrządzają sami sobie, stosując przemoc.

Człowiek stosujący przemoc jest większym niewolnikiem od tego, który cierpi z jej powodu.

Istnieje tylko jeden sposób, aby uwolnić się od zła, jakie niesie porządek państwowy: nie brać udziału w przemocy, leżącej u podstaw państwa.

Jeśli tylko uwolni się ludzi od przesądu, że jedni mogą organizować życie innych, państwo stanie się niemożliwością.

Anarchia nie oznacza braku instytucji w ogóle, lecz jedynie takich, które zmuszają ludzi do podporządkowania się przemocy.

Podporządkowywać się innym może tylko człowiek, który czuje się wolny.

Ludzie rządzący chcą dokonać rzeczy niemożliwej: naprawić zło złymi czynami.

Trud tłumienia powstań można zastąpić usuwaniem przyczyn, dla których chce się powstawać.

Prawdziwa dobroć jest nie tylko cnotą i radością, ale i orężem, znacznie potężniejszym niż przemoc.

Jeżeli ulepszasz życie innych przemocą, na pewno czynisz to dla własnej korzyści.

Żaden dobrobyt społeczny nie naprawi zła, dopóki ludzie się nie zmienią.

Piękno – to, co kochamy.

Miłość daje, ale niczego nie żąda.

Prawdziwie kochasz wtedy, kiedy nie wiesz, dlaczego.

Kochać – oto Dobro, być kochanym – zaledwie szczęście.

Śmierć to zniszczenie naczynia, w którym przebywał nasz duch. Nie należy mylić naczynia z tym, co do niego wlano.

Strach śmierci obcy jest rozumnemu człowiekowi.