|
|
|
| W tym dokumencie: | |
| Lektury obowiązkowe Lektury uzupełniające Bohaterowie Walka o wolność |
|
| Myśli i aforyzmy Ważne książki Ciekawe linki | |
| Jak długo wody rzek płyną do morza, Jak długo cienie żyją w gór dolinach, a niebo żywi gwiazdy, tak długo twój honor, imię twoje i sława żyć będzie. |
In freta dum fluvii curent dum montibus umbrae Lustrabunt convexa, polus dum sidera pascet, Semper honos nomenque tuum laudesque manebunt. |
| – Wergiliusz, Eneida |
| Tego zbawić możem, kto zawsze stara się ze wszystkich sił |
Wer immer strebens sich bemücht Den können wir erlösen |
| – Goethe, Faust |
| „Pamiętam„ | I remember. |
| – płk Tiwold Ritter, Tomasz Kołodziejczak: Kolory Sztandarów |
| „I am William Wallace. And I see a whole army of my countrymen, here in defiance of tyranny! You have come to fight as free men. And free man you are! What will you do with freedom? Will you fight?” „Two thousand against ten?” – the veteran shouted. „No! We will run – and live!” „Yes!” Wallace shouted back. „Fight and you may die. Run and you will live at least awhile. And dying in your bed many years from now, would you be willing to trade all the days from this day to that for one chance, just one cahnce, to come back here as young men and tell our enemies that they may take our lives but they will never take our freedom!„ |
|
| – William Wallace, Braveheart |
| Żaden wielki wysiłek nie został nigdy kupiony za pieniądze. Ni malowidło, ni wiersz, ni katedra z kamienia, ni żadne państwo nie zostało nigdy powołane do życia dla zapłaty jakiegokolwiek rodzaju. Ni Partenon, ni Termopile nie były wzniesione albo bronione dla nagrody czy chwały, ani Buchara splądrowana, ani Chiny zdeptane butem Mongoła jedynie dla łupu i władzy. Wynagrodzeniem za dokonanie tych rzeczy było samo wprowadzenie ich w czyn! Być panem własnej osoby – używać siebie samego jako narzędzia w swym ręku – i w ten sposób wznieść albo zrujnować coś, co nikt inny nie potrafił zbudować lub zburzyć – oto największa przyjemność znana człowiekowi! I temu, który czując dłuto w dłoni, uwolnił anioła uwięzionego w marmurowym bloku, i temu, który czując w dłoni miecz na bezdomność skazał duszę, mieszkającą wcześniej w ciele jego śmiertelnego wroga – każdemu z tych dwóch jednako smakuje ten rzadki pokarm przeznaczony tylko dla demonów lub bogów. |
No great effort was ever bought. No painting, no music, no poem, no cathedral in stone, no church, no state was ever raised into being for payment of any kind. No Parthenon, no Thermopylae was ever built or fought for pay or glory; no Bukhara sacked, or China ground beneath Mongol heel, for loot or power alone. The payment for the doing of these things was itself the doing of them. To wield oneself—to use oneself as a tool in one's own hand—and so to make or break that which no one else can build or nun—that is the greatest pleasure known to man! To one who has felt the chisel in his hand and set free the angel prisoned in the marble block, or to one who has felt the sword in hand and set homeless the soul that a moment before lived in the body of his mortal enemy—to these both come alike the taste of that rare food spread only for demons or for gods. |
| – Gordon R. Dickson, Żołnierzu, nie pytaj |
„Ludzie, którzy przestają szanować bohaterów, zapominają o swoich obrońcach, lekceważą ofiarę zabitych, ci ludzie przestają szanować samych siebie i nie są warci tego, by za nich nadstawiać karku. Tak naprawdę oni, choć mówią tym samym co ty językiem, nie są twoimi rodakami, ba, choć mają ludzkie ciała i umysły, należą tak naprawdę do innej rasy” – powiedział kiedyś Danielowi Ojciec. Było to po jednej z akcji, chyba po odbiciu zakładników w bazie Borrboray. Uratowali wtedy życie setek ludzi. Tymczasem przez media przewaliła się nagonka na Tanatorów za to, że bezwzględnie pozabijali terrorystów, nawet tych, którzy już chcieli się poddać. [...]
„Pamiętaj jednak, Danielu, wśród nich żyją ludzie z twojej rasy. Odpowiedzialni za siebie i swoich bliskich. Pragnący w życiu czegoś więcej niż jajcarskiej wirtualki. Gotowi do ciężkiej pracy, ale odrzucający drogę do sukcesu poprzez niegodziwość i kłamstwo. To jest moja rasa, to rasa twojej matki. I twoja. To ich bronisz, im służysz, a oni wcześniej czy później okażą ci wdzięczność. Nie przejmuj się jazgotem małp, Danielu.”– Tomasz Kołodziejczak, Kolory sztandarów
Tomasz Kołodziejczak: Kolory Sztandarów
| |
Czy można
zwyciężyć człowieka XX wieku?
| Kim jest człowiek współczesny? Kim jest człowiek w ogóle? Te pytania nurtują wszystkich, którym nie jest obojętna przyszłość. To, czy przetrwamy jako gatunek epokę technicznej rewolucji zależy od wydarzeń najbliższych lat. To, jacy będziemy, zależy od nas samych. Według Jeana Paula Sartre „Człowiek jest tylko tym, czym sam siebie uczyni.” Sartre, egzystencjalista, za jedyny pewnik uznaje egzystencję człowieka. To, że człowiek istnieje to fakt. Jako byt niezależny od niczego, istota ludzka przeżywa leki egzystencjalne, czyli ciągłe poczucie zagrożenia i samotność. Jak sobie z tym poradzi – oto pytanie. | |
| – (Cały tekst) | |
| [...] We shall go on to the end, we shall fight in France, we shall fight on the seas and oceans, we shall fight with growing confidence and growing strength in the air, we shall defend our Island, whatever the cost may be, we shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender... | |
| – Winston Churchill |
Winston Churchill Homepage
[Complete
Speeches] [Immortal
Words] [Home]
| Czyż życie jest tak cenne a pokój tak słodki, aby był kupione za cenę łańcuchów i niewoli? Przebacz mi, Wszechmogący, nie wiem jaką drogę obiorą inni, ale jeśliś na mój los wrażliwy, to daj mi wolność, albo daj mi śmierć! | Is life so dear, or peace so sweet, as to be purchased at the price of chains and slavery? Forbid it, Almighty God! I know not what course others may take; but as for me, give me liberty or give me death! |
| – Patrick Henry, 1775 |
| Powiedz im, że to ważne. Powiedz, że to spowoduje zmianę. Raz jeszcze stawimy im czoła. Raz jeszcze. Wzniesiemy barykady z martwych towarzyszy. W czasach pokoju człowiek jest skromny i pokorny. Lecz kiedy pożoga wojny zagrzmi w naszych uszach, naśladujcie ruchy tygrysa. Bądź czujny i gotowy. Przykryj strachliwą naturę gniewem, a twoje oczy niech niosą terror. |
Tell them it's important. Tell them it will make the difference. Once more we breach them. Once more. We will close the wall with our dead. In peace nothing so becomes a man than modesty and humility. But when the blast of war blows in our ears, then imitate actions of the tiger. Stay up and be prepared. Disguise fearful nature with rage and lend the eye a terrible aspect. |
| – The Postman, by Kevin Costner |
| Powiedz jej, że gdy mnie znaleźliście, Byłem tu z jedynymi braźmi, jacy mi pozostali. I nie ma możliwości żebym ich opuścił. | „Tell her, that when you've found me, I was here, and I was with the only brothers that I have left. And there was no way I was gonna desert them.„ |
| – pvt James F. Ryan w filmie Saving Private Ryan |
| – Nie miał pan wyjścia. Taki jest świat. – Nie świat nie jest taki. Takim go uczyniliśmy. Takim uczyniłem go ja. |
You had no alternative, Your Eminence. We must work in the world. The world is thus. No, Seńor Hontar... ...thus have we made the world. Thus have I made it. |
| – z filmu „Misja” |
| Kiedy przestajesz szanować swoją historię i pamięć przodków – przestajesz szanować samego siebie. Pamiętaj, to dług honorowy. Jeśli ktoś umierał, żebyś ty mogła żyć wolna, jeśli ktoś harował jak wół, żebyś ty mogła żyć w cywilizowanym świecie, to teraz masz wobec nich dług honorowy. Będziesz go spłacać swoim dzieciom. | |
| – Tomasz Kołodziejczak, Kolory Sztandarów |
| Potrzeba dwóch żeby mówić prawdę. Jeden mówi, a drugi słucha. | It need at least two to speak the truth. One to say it. The other to listen. |
| – |
| Wolność oznacza prawo do mówienia, że 2 i 2 jest 4. Z tego wynika raszta | Freedom means your right to state that 2 add 2 equals 4. All the rest follows by itself. |
| – George Orwell |
| One man scorned and covered with scars still strove with his last ounce of courage to reach the unreachable stars; and the world will be better for this. |
|
| – Cervantes |
Hugh Thompson, Jr. – Wietnam, 16 marca 1968 |
Filmy: Twister, Powder, Braveheart, Dead Poets Society Muzyka: Jacek Kaczmarski – Zbroja |
| Ale są i tacy, po których nie pozostała pamięć, zginęłi, jakby wcale nie istnieli |
|
| – Mądrość Syracha czyli Eklezjastyk, 44,9 |
 |
E-mail: peter . gavagai at gmail . com (at=@) Ten dokument znajduje się w: http://www.gavagai.pl (c) 1997-2011 Pomóż mi w poszukiwaniach i przyczyń się do rozwoju portalu Gavagai.pl! |
Jeśli podoba ci się zawartość portalu Gavagai.pl. spodoba ci się też książka jego twórcy:
