Wszyscy ludzie mają bardzo wielką potrzebę konformizmu, czyli upodabniania się do osób w najbliższym otoczeniu. Może to być grupa kolegów z klasy, czy partia polityczna albo grupa wyznaniowa. Wchodząc do grupy zyskujemy poczucie przynależności, ale tracimy wolność i niezależność sądów. Jest to nieuniknione. To tak jak grawitacja – możesz ja wykorzystać, ale nie możesz wyłączyć, a zwłaszcza ignorować.

Salomon Asch – Eksperyment z długościami odcinków

Proces kopiowania zachowań otoczenia pokazał w sowim eksperymencie psycholog amerykański- Salomon Asch. Doświadczenie zaprojektowano w następujący sposób: grupom studentów, złożonych z siedmiu, ośmiu lub dziewięciu osób, pośród których tylko jedna była badana, reszta zaś była podstawiona. Eksperymentator pokazywał każdemu dwie plansze. Na pierwszej znajdowała się pojedyncza linia, na drugiej zaś trzy linie zaopatrzone w kolejne numery (1, 2, 3). Następnie poproszono, by każdy ocenił, która z trzech linii na drugiej planszy jest najbardziej zbliżona długością do linii z pierwszej planszy i dopiero potem głośno wypowiedział swoją opinię. Długość odcinków była tak zróżnicowana, że w normalnych warunkach udzielenie poprawnej odpowiedzi było bardzo proste. Kiedy sytuacja zaczyna wydawać się nudna, a odpowiedzi proste i gdy eksperymentator pokazuje kolejna serię planszy nagle jeden z uczestników podaje błędną odpowiedź. Wtedy osoba badana myśli, że pewnie się pomylił lub, że jest zmęczony. Jednak gdy pozostali wskazują na tę samą linię zaczyna zastanawiać się czy to przypadkiem on nie jest w błędzie. Asch stworzył taką sytuację, by można było stwierdzić, czy ludzie zachowają się konformistycznie nawet wtedy, gdy poprawna odpowiedź jest zupełnie oczywista. Inni uczestnicy eksperymentu byli w rzeczywistości współpracownikami eksperymentatora i mieli udzielać błędnych odpowiedzi w 12 na 16 przeprowadzonych prób. Wbrew oczekiwaniom Ascha pojawiło się zaskakująco dużo zachowań konformistycznych. 76% osób badanych przyjęło ocenę innych w przynajmniej jednej próbie. Badani z grupy kontrolnej, którzy sami oceniali długość linii, prawie nigdy się nie mylili. Nawet wtedy, gdy badani nie znali pozostałych uczestników eksperymentu, strach przed wejściem w rolę samotnego odszczepieńca był bardzo silny i to on powodował, że ludzie- od czasu do czasu- zachowywali się konformistycznie. Jeden z uczestników tak później wyjaśniał sytuację: „To była grupa. Oni mieli sprecyzowany pogląd, a moje zdanie z nim się nie zgadzało. To może budzić gniew. Mogłem wyjść na wielkiego niedołęgę. Nie miałem ochoty zrobić z siebie głupca. Czułem, że mam całkowitą racje, ale oni mogli pomyśleć, że jestem głupcem.

Nie działaj przeciwko niej – często wymaga to zbyt wiele wysiłku. Rzeczywistość się nie zmieni niezależne od tego, co będziesz o niej myśleć.

Tak jest w sprawie różnic budowy mózgu między kobietą a mężczyzną. Bez względu co mówią jacyś patologiczni idioci, TE RÓŻNICE ISTNIEJĄ. Koniecznie przeczytaj książkę „Płeć mózgu” – ona jest odpowiedzią na wszelkie pytania dotyczące tego tematu

Rzeczy i osoby, z którymi się stykasz – będą miały wpływ na twoje życie, czy tego chcesz, czy nie.

Każdy nawet najdrobniejszy akt dobroci ma sięgające daleko w czas i przestrzeń konsekwencje; wpływa na życie ludzi nieznanych temu, którego szczodra dusza jest źródłem owego dobroczynnego echa. Dobroć udziela się bowiem innym i staje za każdym razem potężniejsza, dzięki czemu zwykła uprzejmość przekształca się po latach w akt bezinteresownego poświęcenia gdzieś daleko. Tak samo dzieje się z każdym złym postępkiem, z każdym dowodem nienawiści i podłym czynem. – - H.R. White, (Ten doniosły dzień)

dr Wayne W. Dyer: Your Erroneous Zones
Polskie wydanie: „Pokochaj siebie” 鑽出牛角尖

You have grown up in a culture which has taught you taht you are not responsible for your feelings even though the syllogistic truth is that you always were. You've learned a host of sayings to defend yourself against the fact that you do not control your feelings. Here is a brief list of such utterances that you have used over and over:

Glen Doman How to Multiply your baby's Inteligence?

Glen Doman – Amerykanin, pracownik Achievement of Human Potential Institute. W swojej książce pokazał mi wspaniałość ludzkiego umysłu, który odpowiednio uczony, wraz z zaspokajaniem jego potrzeb, jest w stanie osiągnąć wielką sprawność, niezależność, wiele umiejętności. Doman zajmuje się uczeniem małych dzieci.

Oto dwa cytaty dotyczące sukcesu podczas podejmowanych działań:

Wysoka motywacja jest skutkiem sukcesu.
zaś niska motywacja jest skutkiem porażki.

i

Wysoka motywacja jest skutkiem sukcesu.
A sukces jest skutkiem wysokiej motywacji.

Poniższe odkrycia dotyczące inteligencji małego dziecka, są jednymi z 130 opisanych w książce. Są owocem 42 letniej działalności The Institutes for the Achievement of Human Potential. Mówią one nie tylko o zdolności do uczenia się małych dzieci, ale również dorosłych, jeśli potraktować je jako odniesienie do refleksji. Ja pracując jako nauczyciel, odnoszę te odkrycia do samego siebie i do studentów.

Oto niektóre z nich:

• Wymogi powstania inteligencji

• Pierwszym wymogiem powstania inteligencji jest zdolność do PRZYJMOWANIA FAKTÓW.
• Drugim wymogiem powstania inteligencji jest zdolność PRZECHOWYWANIA faktów.
• Trzecim wymogiem powstania inteligencji jest PRZYPOMINANIE zachowanych faktów, jako użytecznej wiedzy.
• Czwartym wymogiem powstania inteligencji jest zdolność do zastosowania faktów i wiedzy w udanym ROZWIĽZYWANIU PROBLEMÓW o zwiększającej się ważności.
• Piątym wymogiem powstania inteligencji jest zdolność DOSTOSOWANIA i OPEROWANIA na zbiorze faktów i wiedzą dla odkrywania PRAW, które rządzą faktami.

  Dzieci

• Małe dzieci mają pasję do uczenia się.
• Małe dzieci raczej będą uczyły się niż jadły.
• Małe dzieci chcą się uczyć o wszystkim i chcą się uczyć od zaraz.
• Dzieci o wiele bardziej chcą uczyć się niż grać w gry.
• Wszystkie gry wymyślone zostały przez dorosłych, którzy chcieli się pozbyć dzieci.
• Wszystkie zabawki wymyślone zostały przez dorosłych, którzy chcieli się pozbyć dzieci.
• Dorośli (nawet ci, którzy kochają dzieci) są krańcowo aroganccy w przekonaniu, że dorośli ludzie pod każdym względem przewyższają dzieci.
• Dorośli są przekonani, że małe dzieci są stworzonkami kochającymi przyjemności, które przedkładają proste gry i zabawy nad wszystkie inne rzeczy.
• Mając do dyspozycji jakikolwiek wybór, dzieci zawsze wybiorą temat o największej komplikacji, jaką mogą ogarnąć.
• Czego dziecko chce poza wszystkim, to dorosłego, który zwraca na nie uwagę.
• Dzieci rodzą się z przekonaniem, że uczenie się jest umiejętnością niezbędną do przetrwania.
• Małe dzieci chcą być dorosłe JUŻ TERAZ.
• Łatwiej jest nauczyć dziecko jednoroczne czytać niż dziecko siedmioletnie.
• Małe dzieci uczą się CAŁEGO języka obcego pomiędzy urodzeniem a 36 miesiącem.
• Małe dzieci używają takie samej metody poznawczej jak naukowcy.
• Wysoka ciekawość charakteryzuje zarówno wszystkich prawdziwych naukowców, oraz małe dzieci.
• „Uczenie się” nie jest synonimem „uczenia się w szkole” .
• Dzieci są wspaniałymi uczniami. Są ograniczone wyłącznie tym, ile materiału muszą się nauczyć i jak jest on prezentowany.
• Jest łatwo wychować z małego dziecka geniusza przed szóstym rokiem życia.
• Jest niezwykle trudno wychować z małego dziecka geniusza po szóstym roku życia.
• Pierwsze sześć lat życia jest skarbem nie do zmierzenia.

  Mózg

• Mózg jest jedynym pojemnikiem, który ma tą własność, że im więcej doń włożymy, tym więcej będzie w stanie przechować.
• Jeśli poprawiasz jedną funkcję mózgu, poprawiasz wszystkie funkcje mózgu, do jakiegoś stopnia.
• Inteligencja jest skutkiem myślenia.
• Człowiek jest inteligentny, ponieważ używa mózgu.
• Mózgi naszych dzieci wzrastają w takim stopniu, w jakim my dajemy im możliwości wzrastania.
• Nasze dzieci są w takim stopniu inteligentne, w jakim my dajemy im możliwości do bycia inteligentnymi.

  Matki

• Matkowanie, a nie żadna inna, jest najstarszą profesją świata.
• Matki nie są dla dzieci problemem, one są rozwiązaniem.
• Matki są najlepszymi nauczycielami.
• Niektóre matki są leniwe, samolubne, lub zwariowane.
• Brane jako grupa, matek leniwych, samolubnych, lub zwariowanych jest mniej niż leniwych, samolubnych, lub zwariowanych lekarzy, prawników, wodzów Indiańskich, piekarzy, sprzedawców, czy przedstawicieli jakiegokolwiek innego zawodu.

  Geniusze – nie za dużo, lecz za mało.

• Wiele mitów, które zniesławiały geniuszy ma ze sobą jedną cechę wspólną – żaden z nich nie był stworzony przez geniusza.
• Musimy postawić pytanie: kto ma kłopoty, geniusze, czy głupcy?
• Mit, że istnieje cienka linia pomiędzy geniuszem a szaleńcem ... jest mitem.
• Jest prawdą, że geniusze (jak wszyscy z nas) są sfrustrowani – i możemy za to podziękować Bogu.
• Możesz zmierzyć geniusza nie po stopniu frustracji, lecz po wielkości problemu, w stosunku do którego odczuwa frustrację.
• Geniusze nie kończą w rynsztoku, kończą robiąc świat lepszym.
• Geniusz roztrzepany, nieopatrzny, partaczący, nieefektywny, o którym wszyscy mówią, nie jest geniuszem, jest błędem w pomiarze.

  Prawdziwi geniusze są najzdrowszymi, najprzyjaźniejszymi, najbardziej umiejętnymi, najbardziej efektywnymi ludźmiw okolicy. Oto dlaczego wiemy, że są geniuszami.

• Wyobrażenie „Zły geniusz” jest sprzecznością w samym pojęciu.
• To dobrze -nie źle- być geniuszem.
• Świat nie ma zbyt dużo geniuszy, lecz zbyt mało.

... w każdym z nas jest małe dziecko.

Może powstać pytanie: jeśli tak wspaniale Doman to widzi, to dlaczego wyniki wzrostu poszczególnych ludzi wokoło są rzec by można mierne?

Odpowiedź, jedna z ogólnych może być taka: Czym innym jest potencjał, a czym innym sposób jego wykorzystania. To co można osiągnąć można zrealizować w np. 15% i nadal potencjał może wynosić 100%. I tym 100% potencjałem możemy być zachwyceni, natomiast możemy stykać się z 15% realizacji. Tutaj pojawia się motywacja, siła do podjęcia zdania.

Cytaty z tej książki zostały skopiowane ze strony Andrzeja Kluzy ak@pancake.sggw.waw.pl