W tym dokumencie: WstÄ™p, PoÅ‚Ä…czenia do innych miejsc , książki warte przeczytania  W sieci

Świat zobaczyć w Ziarenku Piasku
Niebo w Dzikiej Roślinie
Nieskończoność uchwycić w ręku
A Wieczność w godzinie.

- William Blake

W tym dziale:

Weźmy równanie 4+x=7. Mało pojętny uczeń nie wie, jak dobrać się do wartości x, chociaż ten wynik już "siedzi" w równaniu, tyle że ukryty przed jego zamglonym okiem i "sam" się ukaże po dokonaniu elementarnego przekształcenia. Spytajmy zatem, jako prawdziwi herezjarchowie, czy aby nie jest tak samo z Naturą? Czy materia nie ma aby czasem "wpisanych w siebie" wszystkich swoich potencjalnych przekształceń (więc np. tego, że możliwa jest budowa gwiazd, kwantolotów, maszyn do szycia, róż, jedwabników i komet)? Wtedy, wziąwszy podstawową cegiełkę Natury, atom wodoru, można by z niego "wywieść dedukcyjnie" wszystkie te możliwości (skromnie zaczynając od możliwości syntezy wszystkich stu pierwiastków, a kończąc na możliwości budowania układów trylion razy bardziej uduchowionych od człowieka).
   Może tylko dziÅ› potrzebne sÄ… teorie i modele zjawisk. Może zapytany, mÄ™drzec z innej planety wrÄ™czyÅ‚by nam w milczeniu strzep leżącej na ziemi, starej zelówki, dajÄ…c do zrozumienia, że wszystkÄ… prawdÄ™ WszechÅ›wiata da siÄ™ wyczytać z tego kawaÅ‚ka materii?

- Traktuj to jako zmiany fazowe, które opisują przejścia miedzy stanem stałym, ciekłym a gazowym - rzekł Pernak. - Prawa dla gazów sprawdzają się tylko w pewnym ograniczonym zakresie. Jeśli będziesz próbował ekstrapolować je zbyt daleko, otrzymasz zwariowane wyniki, w rodzaju objętości osiągającej wartość zerową, i tak dalej. W rzeczywistości nie może to nastąpić, ponieważ gaz przechodzi w ciecz, zanim osiągnie tą granicę. A wtedy następują zachowania inne jakościowo, z nowymi własnymi prawami. [...]

Ewolucja jest nieustannym procesem wynurzania się układów bardziej uporządkowanych i skomplikowanych z prostszych, na zasadzie serii faz nastęujacych po sobie. Najpierw była ewolucja fizyczna, następnie atomowa, później chemiczna, później biologiczna, jeszcze później zwierzęca, na koniec ludzka, a teraz mamy do czynienia z ewolucją społeczeństw ludzkich. Podczas każdej fazy pojawiają się nowe stosunki i właściwości, które można wyrazić tylko w kontekście tego wyższego poziomu, nie można zaś wyrażeniami, dotyczącymi procesów działających na niższych szczblach ewolucji. [...] sposoby działania ludzi i ich uczucia nie mogą być opisane wyrażeniami dotyczącymi związków chemicznych, z jakich są zbudowani. Molekuła DNA to o wiele więcej, niż wiązka nie zorganizowanych ładunkó walencyjnych. Sposób, w jaki jest zorganizowana stwarza jej własne prawa. [...] Masz do czynienia ze wstępującą hierarchią rosnących poziomów komplikacji. Na każdym poziomie pojawiają się nowe powiązania i znaczenia, które są funkcją samego poziomu i w ogóle nie istnieją na poziomach niższych. Na przykład w alfabecie jest dwadzieścia sześć liter. Jedna litera zawiera mało informacji, ale jeśli uporządkować litery w słowa, liczba rzeczy, któe można nimi opisać, wypełni cały słownik. Jeśli zaś ułożysz słowa w zdania, zdania w akapity, i tak dalej, aż do całej książki, osiąga sie różnorodność praktycznie nieskończoną i można przekazać całą treść, jakiej sie zapragnie. A przecież wszystkie książki kiedykolwiek napisane po angielsku, zawierają tylko te same dwadzieścia sześć liter.

Dla Parksów hiperprzestrzeń nie była kolejnym wymiarem geometrycznym. Była zupełnie innym poziomem bytu. Jeśli wyróżnić materię, informację i ideę, to hiperprzestrzeń stanowiła dla Parksów jeszcze pierwotniejsze tworzywo niż materia. Jak to zrozumieć? Tylko przez aproksymację. Informacja to uporządkowana materia. Odpowiednio dobrane plamy farby drukarskiej na papierze. Rowki wyryte w kamiennych blokach i odciśnięte na glinianych tabliczkach. Atomy znajdujące się we właściwym stanie pobudzenia, spełniające funkcję elementów logicznych w nanokomputerach. Idea to byt wyższego rzędu - uporządkowana informacja. To teoria naukowa. Wizja religijna. Świadomość.
   Parksowie twierdzili, że hiperprzestrzeÅ„ jest bytem pierwotniejszym wobec materii, że uporzÄ…dkowanie hiperprzestrzeni tworzy materiÄ™. I wychodzÄ…c z takiego paaradygmatu naukowego stworzyli urzÄ…dzenia zdolne wykorzystywać obszary osobliwoÅ›ci.
Jednak przyjęcie parksańskiego założenia niosło ze sobą poważne konsekwencje. na każdym poziomie bytów zachodzi proces ewolucji, powstawania nowych tworów. Pierwotna materia po wielkoim wybuchu przekształciła się w dziesiątki pierwastków, utworzyła skomplikowane struktury - nieorganiczne i żywe. Ponieważ zaś informacja to uporządkowanie materii, nietrudno było dojść do wniosku, że zmieniając materię można sterować światem informacji. Wystarczy dopisać na kartce kilka liter, by list nabrał innego znaczenia. Wystarczy zmienić stan kilku atomów we wnętrzu komputera, by sfałszować wyprowadzone przezeń wyniki obliczeń. I tak dalej. Zmieniając informację można z kolei manipulować ideami. Te pojawiają się, rozwijają i giną na skutek zaistnienia pewnych danych, potwierdzenia lub zakwestionowania wyników eksperymentów.
   JeÅ›li wiÄ™c hiperprzestrzeÅ„ to byt pierwotniejszy od materii, to manipulujÄ…c niÄ… można znieniać fizyczny ksztaÅ‚t naszej rzeczywistoÅ›ci. I Korgardzi, istoty miÄ™dzyprzestrzenne, robiÄ… to. Tak jak my dowolnie programujÄ…cy Å›wiat informacyjnych istot we wnÄ™trzu komputera albo sterujÄ…cy losami bohaterów na kartach książki czy holoprojekcji.
Wedle Parksów Korgardzi są forpocztą istot z pierwoteniejszego wymiaru bytów. Mogą tu generować wszystko, czego chcą, zmieniać i zamazywać. A martwa materia i wszystkie żywe istoty wszechświata są dla nich swoistymi programami, zbiorami danych, które można przekształcać i likwidować.
   Analogia pochodzÄ…ca z ludzkiego Å›wiata byÅ‚a prosta i leżaÅ‚a w zasiÄ™gu rÄ™ki. Wszak Sieć Mózgów to wszechÅ›wiat informacji - martwÄ… materiÄ™ tworzÄ… bazy danych, rolÄ™ żywych istot speÅ‚niajÄ… programy, a psychozoidami tego kosmosu sÄ… Inteligencje Sieciowe. Jednak czÅ‚owiek, programista, istota z wyższego poziomu bytu - materii - może dostać sie do tego Å›wiata, sterować nim, a nawet zniszczyć. Wprowadzić do niego swoje program, tak jak Korgardzi wprowadzali do naszego kosmosu swoje rakiety i broÅ„. Likwidować różne obiekty informacyjnego kosmosu przez ich skasowanie czzy rozbicie za pomocÄ… wirusów - tak jak Korgardzi niszczyli ludzkie miasta. [...]
   Kiedy po raz pierwszy Daniel zapoznaÅ‚ siÄ™ z tymi interpretacjami korgardzkiej inwazji, wydaÅ‚y mu siÄ™ zabawne, groteskowe. Potem jednak uÅ›wiadomiÅ‚ sobie, że nie powstaÅ‚y one na podstawie wierzeÅ„ kolejnej zwariowanej sekty religijnej, ale opieraÅ‚y siÄ™ na paradygmatach parksaÅ„skiej nauki. Paradygmatach, które skutecznie poprowadziÅ‚y tÄ™ rasÄ™ ku eksploracji kosmosu i korzystania z hiperprzejść. Tak samo jak ludzi z ich teoriami. MogÄ… wiÄ™c to być wyjaÅ›nienia równie dobre, co i ludzkie.