HILARY PUTNAM (ur. 1926)

1. Komputerowy model umysłu

Związek znaku z jego odniesieniem przedmiotowym powstaje dopiero po ustanowieniu odpowiedniego powiązania.

Ten Turinga na odniesienie przedmiotowe nie jest ostatecznym sprawdzianem odnoszenia się słów do rzeczy.

2. Mózgi w naczyniu

Posiadanie świadomości i inteligencji nie świadczy o tym, że słowa, którymi posługuje się mózg w naczyniu, odnoszą się do tych samych rzeczy, co nasze słowa. Mózg w naczyniu nie poznawałby świata i nie mógłby odnosić się do świata rzeczywistego.

Krytyka – niejasność wyrażenia „mózg w naczyniu nie ma na myśli rzeczywistego drzewa”. A czy my mamy na myśli rzeczywiste drzewo, czy jedynie twór naszych zmysłów.

3. Znaczenia częściowo poza głową

Mamy dwa światy, w jednym „wodą” nazywa się H2O, w drugim XYZ. Właściwości biologiczne, fizyczne i zmysłowe tych związków są takie same, nieodróżnialne, ale mają one inną budowę chemiczną. Mieszkańcy tych światów, myśląc o wodzie ze swojego świata, mają takie same stany psychiczne, a mimo to inne rozumienie, przedmioty myśli. Więc treść myśli nie przesądza tego, do czego myśli się odnoszą.

4. Świat częściowo konfekcjonowany (ready-made)

Nie ma rodzaju naturalnego, do którego należałby lew i człowiek o wyglądzie lwa, świnia i człowiek o wyglądzie świni. Natomiast różne przedmioty ze złota są do siebie wewnętrznie podobne. Pewne własności są realne, odkrywane (np. bycie ze złota), a inne – konwencjonalne, dowolne, nic realnego za nimi nie stoi.

5. Rodzaje naturalne

Rodzaje naturalne istnieją realnie. Posiadanie cech zewnętrznych cytryny nie wystarcza do tego, by coś było cytryną (może być np. idealną kopią albo maszyną). Jeżeli do zbioru tych cech dołączy się możliwość krzyżowania się z innymi cytrynami, to dobrze, ale to już zakłada pojęcie cytryny.

Załóżmy, że wszystkie koty, jakie istnieją i kiedykolwiek istniały na Ziemi, to maszyny zbudowane przez Marsjan. Czy zatem myliliśmy się co do tego, czym tak naprawdę są koty, czy też kotów w ogóle nie było? Putnam – w ogóle ich nie było.

6. Wieloraka realizowalność

Początkowo – funkcjonalizm: istoty myślące są ustrojowo plastyczne, tzn. nie istnieje żaden fizyczny stan będący warunkiem koniecznym i wystarczającym do wystąpienia myśli o określonej treści zdaniowej.

(Naszą strukturą czynnościową struktura maszyny Turinga)

Stany umysłu są jednak również obliczeniowo plastyczne, tzn. fizycznie możliwe istoty mające pewne mniemania mogą mieć niezliczone, najrozmaitsze „programy”. „Poziom intencjonalny” po prostu nie daje się zredukować ani do „poziomu obliczeniowego”, ani do „poziomu fizycznego”.

7. Realizm wewnętrzny

Realizm wewnętrzny – opozycja do realizmu metafizycznego, który zakłada, że:

- świat to określona suma przedmiotów niezależnych od umysłu,

- istnieje jeden i tylko jeden prawdziwy i wyczerpujący obraz świata,

- prawda polega na pewnego rodzaju korespondencji.

Twierdzenie, że sama natura wyróżnia przedmioty i ustawia je w relacji korespondencji z wyrazami naszego języka, jest pozbawione jakiegokolwiek zrozumiałego znaczenia.

Jest jakaś idea prawdy w realizmie wewnętrznym rozumianej jako trafność, która jest czym innym niż prawda opisu korespondującego z faktami noumenalnymi w realizmie metafizycznym.

Nie ma bardziej i mniej adekwatnych obrazów świata. Prawda da się ustalić, ale tylko w obrębie pewnej teorii, nigdy poza nią.

Znaczenie

Nieprawda, że znaczenia są w głowach

Nieprawda, że znaczenie wyznacza ekstensję

Znaczenie – sposób rozumienia terminu, związany ze światem zewnętrznym

Ekstensja wyznacza znaczenie !

Hipoteza socjolongwistyczna (podział pracy językowej) – pewna podklasa ludzi (eksperci) określa ekstensję

Terminy naturalno-rodzajowe sztywnymi desygnatorami