| Oficjalnym językiem Chińskiej Republiki Ludowej jest Pǔtōnghuà, czyli mowa powszechna, po angielsku określana jako Mandarin Chinese. Putonghua to sztucznie utworzony język ogólnonarodowy, który powstał na bazie jednego z dialektów, którymi posługiwano się w Pekinie. Jest to więc jednocześnie jeden z dialektów Hàn. więcej ... |
 Reforma pisma, w czasie której usystematyzowano i uporządkowano pismo miała miejsce za panowania dynastii Han, stąd też często współczesne znaki chińskie, w odróżnieniu od skryptów używanych wcześniej, określa się słowem „hanzi” , czyli „znak han” .
O sposobie pisania znaków dowiesz się tutaj. |
dosł. pismo i język Państwa Środka
zhong – środek, wen – jezyk, kultura, edukacja.
W chwili obecnej znaki te oznaczają dialekt mandaryński oraz wszystkie używane przez Chińczyków znaki – czyli nie tylko język mówiony, ale i pisany.
UWAGA: Określenie używane głównie przez obcokrajowców i nauczycieli języka chińskiego. Gdy Chińczyk na pyta się obcokrajowca, czy ten potrafi mówić po chińsku, używa najczęściej (obok „guoyu” ) WŁAŚNIE TEGO określenia. Powie on: 你會說中文嗎? (Ni hui shuo zhongwen ma?)
Język mówiony.
zhongguo – Chiny, hua – mowa
Rzadko używane określenie na język mówiony, czyli Putonghua. Używane najczęściej w obecności obcokrajowców w odniesieniu do języka mówionego.
więcej...
|
| |
Nie istnieje coś takiego jak alfabet chiński, gdyż znaki pisma chińskiego nie reprezentują dźwięków.
W języku chińskim można doliczyć się ponad dziewięćdziesięciu tysięcy znaków, wraz z ich wariantami! W życiu codziennym, nawet do czytania gazet i książek, wystarcza jednak znajomość 2–5 tysięcy znaków. Do biegło czytania tekstów potrzebna jest znajomość ok. 10–15 tysięcy znaków.
Współcześnie, powszechnie stosowany jest system pisowni wg którego znak musi mieścić się w zarysie kwadratu.
więcej... |
Pochodzenie Chińskiego Nowego Roku datuje się na wiele wieków wstecz, ale dokładne określenie jego początku nie jest możliwe. Znane jest kilka znaczeń słowa Nian, wszystkie one zgadzają się, że wcześniej było imieniem bestii, która zaczęła polować na ludzi w noc przed rozpoczęciem nowego roku. We współczesnym języku Chińskim oznacza rok. W Chinach jest także zwyczaj określany jako „festiwal wiosny” , a jego obchody trwają przez ok. 15 dni.
więcej... |
Wojny opiumowe to łącznie trzy wojny prowadzone przeciwko Chinom:
1. Wielkiej Brytanii 1839–1842 oraz
2. Wielkiej Brytanii i Francji w latach 1856–1858,
3. Wielkiej Brytanii i Francji w latach 1859–1860.
Ich celem była dalsza ekspansja polityczna i gospodarcza tych mocarstw na terytorium Chin . Bezpośrednią przyczyną wojen stało się zniszczenie przez władze chińskie ładunku opium z kontrabandy brytyjskiej.
Więcej... |
|
|
Typowe nazwisko chińskie składa się z trzech znaków. Pierwszy to nazwisko, pozostałe dwa to imię. W publikacjach zapisuje się je za pomocą pinyinu, np. Mao Zedong. W krajach anglojęzycznych stosuje się czasem transkrypcję Wade-Gilesa, zwłaszcza przy nazwiskach tajwańskich.
więcej... |
| |
To, co my, Polacy, określamy językiem chińskim, jest tak naprawdę pewną grupą języków o wspólnym pochodzeniu historycznym, a którą posługiwano się na obszarze zajmowanym przez Chiny. Z punktu widzenia lingwistyki, są to odrębne języki, jednak – głównie z powodów politycznych, nazywa się je dialektami.
Od tamtego okresu zasoby znaków ulegały ciągłej ewolucji, powstawały warianty, zmieniała się ilość kresek potrzebnych do napisania znaku. Niekiedy też znaki różniły się w zależności od regionu występowania. Znaki różnią się także od siebie sposobem zapisu w zależności od tego czy są pisane ręcznie, czy też drukowane.
Począwszy od lat dwudziestych XX wieku pismo chińskie zaczęto reformować w sposób bardziej uporządkowany. Część znaków została uproszczona. Niektóre warianty zostały usunięte z oficjalnego użycia, choć ich używanie nadal jest praktykowane. Zdarza się, że znaki uproszczone są w rezultacie bardziej skomplikowane niż znaki oryginalne. Ta reforma pisma, pierwsza od dwóch tysięcy lat, nie była pojedynczym wydarzeniem, ale procesem.
więcej... |
Proces upraszczania znaków pisma chińskiego to szereg reform wprowadzanych stopniowo po 1911.
więcej... |
| O tym, jak można zainstalować i pisać znaki chińskie na komputerze dowiesz się tutaj. |
Co prawda nowoczesna nauka
powstała w Europie, jednak przez setki i tysiące lat to Chiny były
najbardziej rozwiniętym cywilizacyjnie rejonem naszej planety.
Jeszcze w XVII i XVIII wieku przyjeżdżający do Chin podróżnicy
i kupcy przyjeżdżali po to, by podpatrywać i wykradać,
i jawnie kopiować sekrety technologiczne.
więcej... |
Chińczycy zawsze przykładali wielką wagę do eleganckiego wyglądu pisma; zawsze też uznawali kaligrafię za jedną ze sztuk na równi z malarstwem.
Choć samo pismo chińskie ma 3500 lat, sztuka kaligrafii została ukształtowana i rozwinięta około III–IV roku n.e. Sztuka kaligrafii rozposzechniła się w sąsiednich krajach wraz z pismem chińskim. Korea, Japonia oraz Wietnam wykształciły swoje własne szkoły kaligraficzne.
więcej... |
Poeci, mężowie stanu, dowódcy i królowie, których nie znamy, a których imię zna niemal każde chińskie dziecko.
więcej... |
Chińczycy szczególnie upodobali sobie cztery powieści. Opisane w nich wydarzenia i bohaterowie zawładnęły wyobraźnią milionów czytelników zarówno współcześnie, jak i w przeszłości.
więcej... |
Za czasów Dynastii Zhou, elity rządzące dzierżyły monopol na władzę i były w stanie decydować czym była kultura wyższa i klasa urzędnicza. Wraz ze zmianami okresu Walczących Królestw na czele społeczeństwa pojawiła się nowa klasa uczonych (士人, shìrén). Uczeni ci tworzyli rozmaite szkoły myśli, z których każda oferowała usługi w dziedzinie doradztwa, w nadziei zyskania wpływów i pozycji na dworach władców. Z nich wykształciło się „Sto Szkół Myśli” , promujących rozwój usystematyzowanego nauczania.
więcej... |
|